مقالات و پایان نامه ها

خصوصیات کلی درمان شناختی- رفتاری

تیر ۳۰, ۱۳۹۷

درمان شناختی-رفتاری

 

این شیوه درمانی به ارتباط بین تفکرات، هیجان ها، نشانه‌های جسمانی، رفتار و محیط تمرکز دارد و بر نقش اصلی تفکرات و فرآیندهای مربوط به آن تأکید می‌کند (کینگدام[1] و دیمیچ[2]، 2008). مدل شناختی-رفتاری، مشکلات روانی را ناشی از اختلالی که در تفکر یک بیمار اتفاق می‌افتد، تصور می‌کند و بنیادی ترین شکل ارتباط بین تفکر، هیجان، رفتار و فیزیولوژی را شرح می‌دهد (بک[3]، رایش[4]، شاو[5] و امری[6]، 1979، به نقل از ستوده ناورودی، 1387).

[1] Kingdom

[2] Dimech

[3] Beck

[4] Rush

[5] Shaw

[6] Emery

خصوصیات کلی درمان شناختی- رفتاری

 

بر اساس تأکیدی که در درمان شناختی- رفتاری بر رابطه بین افکار، احساس، اعمال و رفتار وجود دارد، ویژگی‌های زیر برای این روش درمانی از مفاهیم اساسی محسوب می‌شود.

  1. ساخت[1]

جلسات درمان شناختی-رفتاری معمولأ در حدود 10 جلسه یک ساعته تعیین می‌شود درمانگر در مورد موضوعاتی از جمله اعتماد و خطرات مرتبط با درمان به مراجع آگاهی می‌دهد. در شروع هر جلسه با تدارک جلسه بعد، درمانگر و مراجع دستورالعمل جلسه را به طور دقیق مورد بررسی قرار می‌دهند و موضوع‌های هر جلسه تعیین و مورد بررسی قرار می‌گیرد (بک، امری و گرینبرگ[2]، 1985).

  1. کیفیت رابطه درمانی[3]

در طول درمان بین درمانگر و مراجع یک رابطه همکارانه وجود دارد. آن ها سعی می‌کنند به کمک همدیگر مشکلات فردی مراجع و آنچه را که به آن ها در درمان کمک می‌کند، را درک کنند و روش‌های جدید در فرد برای تفکر و رفتار ایجاد کنند. در درمان شناختی-رفتاری، رابطه درمانی در بعضی از مواقع آموزشی است و درمانگر از تجربه‌های خود در تغییر تفکرات فردی استفاده می‌کند و راهنمایی در سطوح مختلف ارائه می‌دهد. در طول جلسه درمان هر دو طرف به گونه ای با هم کار می‌کنند تا شیوه هایی را برای رفتار و تفکر مراجع فراهم آورند. رابطه درمانی در این شیوه درمانی شبیه رابطه معلم و شاگردی است. درمانگر دانش خود را به کار می‌گیرد تا تفکر مراجع را به چالش بکشد و او را به سوی گزینش شیوه جدید تفکر سوق دهد (بک و همکاران، 1985).

  1. تأکید بر زمان حال[4]
مطلب مشابه :  واکنش های سریع و غیرقابل پیش بینی کودکان نسبت به طلاق والدینشان

گذشته را نمی‌توان تغییر داد، اما تفکر کردن در مورد گذشته (مانند حال و آینده) می‌تواند مفید باشد. درمان شناختی-رفتاری اساسأ بر آنچه که فرد احساس می‌کند و چگونگی کنار آمدن فرد با شرایط حاضر تمرکز دارد اگرچه احساسات و رفتار ها اغلب به واسطه تجربیات گذشته تعیین می‌شوند (بک و همکاران، 1985).

  1. شکل بندی[5]

در درمان شناختی-رفتاری، درمانگر به کمک درمانجو شیوه درمانی را که برایش مفید است جستجو می‌کند و به کمک هم مدلی را طرح ریزی می‌کنند که در آن مشکلاتی که درمانجو با آن ها مواجه است و کارهایی که باید صورت گیرد، تعیین می‌گردد. این مدل یک شکل بندی نامیده می‌شود که معمولأ با ثبت احساسات فرد توأم است (بک و همکاران، 1985).

  1. جلوگیری از بازگشت[6]

همان طور که اشاره شد، درمان شناختی-رفتاری از لحاظ زمانی محدود است و در یک دوره زمانی خاص تعریف می‌شود. هر چند اغلب جلسه‌های درمانی پیش از شروع درمان تعیین می‌شوند اما بسته به نظر درمانگر و نوع مشکل درمانجو قابل تغییر است. تعداد جلسات درمانی باید به گونه­ای باشد که مشکل برطرف شود و از بازگشت آن جلوگیری به عمل آید. برای رسیدن به این هدف بهتر است مهارت هایی را به مراجع برای مواجهه با مشکلات آینده آموزش داد تا در مواقع ضروری به وی کمک کند (بک و همکاران، 1985).

 

[1] structure

[2] Greenberg

[3] qualities of the therapeutic relationship

[4] focus on the present

[5] the formulation

[6] relapse prevention