بررسی و ارزیابی بانک توسعه صادرات ایران در چارچوب سازمان یادگیرنده- قسمت …

۲-۸-۱-۲-‌ یادگیری گروهی یا تیمی
تیم ها برای سازمان ها بسیار مهم هستند، آن ها یا پروژه های چند وظیفه ای اجرا کرده در خطوط تولیدی کار می کنند یا به مهندسی مجدد فرایند های کسب و کار می پردازند.
تشخیص این نکته مهم است که یادگیری تیمی به طور اساسی متفاوت از آموزش گروهی است. زیرا این نوع یادگیری شامل چیزی بیش از کسب مهارت های گروهی است. یادگیری تیمی بر یادگیری خود مدیریتی، خلاق و جریان آزاد ایده ها تأکید دارد. سیستم یادگیری تیمی مؤفق، تضمین می کند که تیم ها تجربیات منفی شان را با سایر گروه ها در سازمان به اشتراک گذاشته، در نتیجه به طور جدی رشد فکری شرکت را ارتقاء می دهند.
یادگیری تیمی بر فرایند ساماندهی و توسعه ی قابلیت تیم برای ایجاد یادگیری و نتایجی که اعضایش جستجو می نماید تأکید می کند. چرا که بسیاری از گروه ها یاد نمی گیرند.
از مشخصات اصلی گروه های نسبتاً سازمان نیافته، ناکامی و هدر دادن انرژی است. افراد ممکن است فوق‌العاده سخت کار کنند، اما تلاش های آن ها تبدیل به تلاش تیمی نمی شود. در مقابل تیم سامان یافته، جهت و انرژی فردی اعضاء را هماهنگ می سازد. در چنین شرایطی اتلاف انرژی وجود نخواهد داشت.
براساس نظر مارکوارت یادگیری تیمی نیاز به عناصر سه گانه زیر دارد:
نیاز به پیگیری مسائل پیچیده از طریق بصیرت جمعی
نیاز به اقدام نو آورانه و هماهنگ
توانایی تشویق و برانگیختن یادگیری در سایر تیم ها.
یادگیری تیمی هنگامی سریع تر و کامل تر رخ می دهد که تیم ها به خاطر کمک آن ها به سازمان پاداش دریافت نمایند. یادگیری در سطح تیم، مستلزم اقدام و ارزیابی است. یادگیری تیمی مؤفق، امکان تفکر و ارتباطات جمعی سطح بالا و همچنیین توانایی کارکردن خلاق و سازنده را به عنوان یک موجودیت ویژه فراهم می کند.
۲-۸-۱-۳- یادگیری سازمانی
ری استتا[۶]، رئیس شرکت انالوگ دیوایسز بر اساس دو جنبه اساسی، یادگیری سازمانی را از یادگیری فردی و تیمی متمایز می کند. اول اینکه یادگیری سازمانی از طریق چشم اندازهای مشترک، دانش و الگوهای ذهنی اعضای سازمان رخ می دهد، دوم اینکه، یادگیری سازمانی بر اساس دانش و تجربه گذشته، یعنی براساس حافظه سازمانی ایجاد می شود که این حافظه به ساز و کارهایی مانند سیاست ها، استراتژی و مدل های روشن برای ذخیره دانش بستگی دارد.
گرچه انواع یادگیری فردی، تیمی و سازمانی مرتبط با هم هستند اما یادگیری سازمانی بیش از مجموع یادگیری فردی و گروهی است.
با وجود اینکه افراد گروه ها، عاملانی هستند که از طریق آن ها یادگیری سازمانی ایجاد می شود اما فرایند یادگیری تحت تأثیر تعداد زیادی از متغیرهای اجتماعی، سیاسی و ساختاری قرار دارد. این فرایند شامل به اشتراک گذاشتن دانش، باورها و مفروضات در میان افراد و گروه هاست (ارجریس، ۱۹۹۹: ۳۵).
یکی از شیوه های نشان دادن تمایز بین یادگیری فردی، گروهی و سازمانی توجه به عملکرد سازمان به عنوان یک ارکستر یا تیم ورزشی است. عملکرد یک سمفونی یا برنده شدن در بازی را نمی توان تنها به افراد یا مجموع دانش و مهارت های فرد یا حتی قسمتی از گروه از قبیل بخش حمله تا بخش دفاع نسبت داد. عملکرد، نتیجه دانش فنی کل سازمان است که در تؤافق کامل کار می کنند.
۲-۸-۲- انواع یادگیری
۲-۸-۲-۱- انوع یادگیری از دیدگاه فایول و لایلز
فایول و لایلز (۱۹۸۵)، انواع یادگیری را در قالب دو سطح بیان می کنند که عبارتند از یادگیری سطح پایین و یادگیری سطح بالا.
یادگیری سطح پایین در داخل یک ساختار سازمانی و یا مجموعه ای از قواعد اتفاق می افتد. یادگیری سطح پایین منجر به توسعه روابط پایه ای میان رفتار و نتایج می شود. اما این امر اغلب در دوره کوتاهی اتفاق می‌افتد و تنها بخشی از آنچه سازمان انجام می دهد را تحت تأثیر قرار می دهد. به نظر این دو پژوهشگر یادگیری سازمانی نتیجه تکرار رویه معمول است و شامل ایجاد روابط بین رفتارها ونتایج مربوط به آن ها است. در نتیجه این اتکال به رویه و روال عادی، یادگیری سطح پایین بیشتر در زمینه سازمانی اتفاق می افتد که به خوبی درک شده و به توانایی خود در کنترل مؤقعیت ها باور داشته باشد. هرچند این نوع کنترل بر روی عوامل محیطی، بیشتر در ارتباط با ویژگی های مدیران سطح پایین و میانی است تا مدیران سطح بالا، اما یادگیری سطح پایین را نباید با سطوح پایین سازمان اشتباه گرفت. هر سطح از سازمان ممکن است به‌نوبه خود درگیر این نوع از یادگیری شود. از سوی دیگر هدف یادگیری سطح بالا تنظیم قواعد و هنجارهای کلی به جای فعالیت و رفتارهای بخصوص است.
روابطی که در نتیجه یادگیری سطح بالا ایجاد می شوند اثرات بلند مدتی بر روی سازمان به عنوان یک کل دارند. این نوع از یادگیری با استفاده از کاوش خلاقه، توسعه مهارت و بینش اتفاق می افتد. بنابراین یادگیری سطح بالا بیش از یادگیری سطح پایین فرایندی شناختی است.
به نظر فایول و لایلز زمینه یادگیری سطح بالا معمولا ابهام آمیز و نامعین است که اساسا در چنین زمینه ای رفتار کاملا تکراری و تقریبا بی معنی خواهد بود. با توجه به این نکته ، یادگیری سطح بالا عمدتا در سطوح بالای مدیریت که هنجارهای تصمیم گیری از حداقل درجه معینی برخوردارند اتفاق می افتد. فایول و لایلز ویژگی های تعاریف ارائه شده از دو نوع یادگیری سطح پایین و سطح بالا را در قالب جدول شماره ۲-۳ مقایسه کرده اند (فایول و لایلز، ۱۹۸۵:‌ ۳۲).
جدول ۲-۳: مقایسه یادگیری سطح پایین و سطح بالا

منبع فایل کامل این پایان نامه این سایت pipaf.ir است

عنوان یادگیری سطح بالا یادگیری سطح پایین
ویژگی ها از طریق استفاده از کاوش خلاقه و بینش اتفاق می‌افتد از طریق تکرار به وقوع می پیونددد
زوال ناپذیر زوال پذیر
توسعه ساختارها و قواعد تفیکیک شده برای مقابله با نقصان کنترل اعمال کنترل بر روی فعالیت هاقواعد و ساختارهای جدید